پس تابِ یک ستاره پس از انفجار

به گزارش بارازعلی، اکنون پژوهشگران امیدوارند انفجار های بیشتری از این نوع ببینند؛ بعضی از قوی ترین و روشن ترین انفجار ها در سراسر کهکشان که وقتی دو ستاره نوترونی با هم ترکیب می شوند، رخ می دهند - و به ما در درک بیشتر محیط پیرامونی آن ها یاری می نماید.

پس تابِ یک ستاره پس از انفجار

پس تاب ها معمولا فقط چند ساعت قبل از افول دوام می آورند و پس از آن دیگر دیده نمی شوند

ستاره شناسان پس تاب (afterglow) یک ستاره در حال افول را که 10 میلیارد سال نوری با ما فاصله دارد، مشاهده نموده اند. این پس تاب آن قدر دور است که فقط 3.8 میلیارد سال بعد از انفجار عظیم (بیگ بنگ) اتفاق افتاده است و چشم اندازی از اوایل دنیا هستی را ارایه می نماید.

این پس تاب مربوط به یک انفجار اشعه گامای کوتاه است و از لحاظ فاصله، دومین انفجار اشعه گامای کوتاه و نخستین انفجاری است که ستاره شناسان پیروز به دیدن پس تاب نوری متعاقب آن شده اند. ون فای فونگ، یکی از نویسندگان ارشد این پژوهش، می گوید: ما اصلا انتظار نداشتیم که یک انفجار اشعه گامای کوتاه دور را کشف کنیم، چون (آن افتجارها) بسیار نادر و در حال افول هستند.

ما با تلسکوپ آن رخداد را ارزیابی می کنیم تا محیط پیرامونی آن را آنالیز کنیم، چون شکل کهکشان آن اطلاعات زیادی درباره شرایط فیزیکی این سیستم ها به ما می دهد.

اکنون پژوهشگران امیدوارند انفجار های بیشتری از این نوع ببینند؛ بعضی از قوی ترین و روشن ترین انفجار ها در سراسر کهکشان که وقتی دو ستاره نوترونی با هم ترکیب می شوند، رخ می دهند - و به ما در درک بیشتر محیط پیرامونی آن ها یاری می نماید.

کری پترسون، نویسنده اول این پژوهش، می گوید: ما معتقدیم که نوک کوه یخ درباره انفجار اشعه گامای کوتاه در فاصله بسیار دور را کشف نموده ایم. این به ما انگیزه می دهد که مطالعات بیشتری درباره وقایع گذشته انجام دهیم و رخداد های آینده را آنالیز کنیم.

انفجار تازه کشف شده SGRB 181123B نام گذاری شده است و در مقاله ای در مجله Astrophysical Journal Letters به آن پرداخته شده است. انفجار اشعه گامای کوتاه در اثر ترکیب شدن دو ستاره نوترونی رخ می دهد و منجر به یک انفجار خیلی کوتاه و خیلی قوی اشعه گاما می گردد که پرانرژی ترین نوع نور است. ستاره شناسان به طورکلی سالانه تعداد انگشت شماری از این انفجار ها را می بینند.

پس تاب ها معمولا فقط چند ساعت قبل از افول دوام می آورند و پس از آن دیگر دیده نمی شوند. این به معنای آن است که دانشمندان به ندرت قادر به شکار پس تاب قبل از ناپدیدشدن آن هستند.

دیدن پس تاب تازه کشف شده ای از راه دور، با خوش اقبالی و سرعت عمل میسر می گردد. نخست، ماهواره رصدگر سویفت نایل گهرلز ناسا (Neil Gehrels Swift Observatory) پس تاب را رصد کرد و پس از آن، پژوهشگران توانستند با استفاده از رصدخانه بین المللی جمینای در هاوایی، آن را جست وجو نمایند.

پترسون دراین باره می گوید: ما توانستیم تصویر عمیق و واضحی از ساعات انفجار به دست آوریم. تصاویر جمینای بسیار روشن و واضحند و با استفاده از آن ها، توانستیم موقعیت آن کهکشان خاص را در اعماق فضا با دقت تعیین کنیم.

این فاصله همچین به معنای آن است که انفجار اشعه گامای کوتاه هنگامی اتفاق افتاده است که این دنیا تنها 30 درصد از سن امروزی اش را داشته است و به ستاره شناسان اجازه می دهد که ستاره های نیوتونی در حال ترکیب را به تقریب در دوران جوانی دنیا، مشاهده نمایند.

این کشف نشان می دهد که ستاره های نوترونی قادرند با سرعت ترکیب شوند. با محاسبه زمانی که لازم بوده تا متولد شوند، زندگی نمایند، و نابود شوند (پیش از ترکیب با یکدیگر و انفجار)، می توان گفت که تمامی این فرایند در دورانی اتفاق افتاده که دنیا تقریبا نوجوان بوده است.

منبع: ایندیپندنت

منبع: فرادید
انتشار: 22 شهریور 1399 بروزرسانی: 22 شهریور 1399 گردآورنده: barazali.ir شناسه مطلب: 1351

به "پس تابِ یک ستاره پس از انفجار" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "پس تابِ یک ستاره پس از انفجار"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید